Artykuły

Kolejny raz zadajemy to pytanie! I jak zwykle dotyczy ono ostatniego wykładu w naszym Uniwersytecie Dziecięcym, który miał miejsce 7 lutego 2026 roku.  Czarodziejem, który pomógł nam odpowiedzieć na to pytanie był Pan Łukasz z FABRYKI WIEDZY. Odwiedził On Psarski Uniwersytet już kilkakrotnie i z pewnością nie było to nasze ostatnie spotkanie.

Tym razem pokazał nam co można zrobić wykorzystując żywioł, którego w zasadzie nie widać a który ma niezwykłe możliwości, czyli powietrze.

Skonstruowaliśmy wyrzutnię rakiet, która naprawdę działała! Strzelaliśmy powietrzem z bazooki – nie było to łatwe. Obserwowaliśmy „tańczące” piłeczki i wirujące baloniki. To co działo się na naszych oczach było magiczne, ale młodzi studenci, którzy bardzo aktywnie uczestniczyli w eksperymentach potwierdzają, że to jednak była nauka w najczystszej postaci. Ale – jak na każdych zajęciach z Panem Łukaszem, czujemy się zaczarowani.

Spotkanie Z Panem Łukaszem z Fabryki Wiedzy było doskonałą przygodą i uświadomieniem, że nauka to nie tylko rozwój, ale i świetna zabawa!

W murach naszej biblioteki zrobiło się w miniony czwartek wyjątkowo dźwięcznie i sentymentalnie. Podczas spotkania Uniwersytetu Trzeciego Wieku słuchacze mieli okazję uczestniczyć w wykładzie prof. Mirosława Kisiela, który zabrał nas w muzyczną podróż do lat osiemdziesiątych – dekady burzliwej, niepokornej, a zarazem zadziwiająco melodyjnej. Już od pierwszych minut było jasne, że nie będzie to sucha analiza nut i dat, lecz żywa opowieść o czasie, w którym piosenka bywała czymś więcej niż rozrywką – stawała się głosem pokolenia.

Profesor z pasją i swadą opowiadał o polskiej scenie muzycznej tamtych lat, przywołując zarówno wielkie nazwiska, jak i utwory, które do dziś brzmią w zbiorowej pamięci. Była mowa o rockowym buncie, poetyckiej zadumie, ironii i nadziei ukrytej między wersami. Piosenki lat 80. jawiły się w tej narracji jako kronika codziennych emocji, lęków i marzeń – zapisana nie w podręcznikach historii, lecz w refrenach nuconych pod nosem.

Szczególne poruszenie wywołały fragmenty poświęcone temu, jak muzyka tamtego okresu reagowała na społeczne i polityczne przemiany. Prof. Kisiel podkreślał, że dla wielu słuchaczy były to utwory formacyjne – towarzyszyły dorastaniu, pracy, miłościom i rozczarowaniom. Ich siła polegała na prostocie przekazu i autentyczności, która nie zestarzała się mimo upływu lat.

Spotkanie upłynęło w atmosferze skupienia, ale i ciepłych wspomnień.  Nie zabrakło oczywiście wspólnego śpiewania oraz nowoczesnej formy tańca siedząc na krześle. Na twarzach słuchaczy pojawiały się uśmiechy, czasem zamyślenie, jakby każda opowieść uruchamiała prywatny magnetofon pamięci. Wykład prof. Mirosława Kisiela przypomniał nam, że piosenki minionych lat wciąż żyją – nie tylko w archiwach i na płytach, lecz przede wszystkim w nas samych, jako rytm przemian i czar wspomnień, do których chętnie wracamy.

Zioła od tysięcy lat towarzyszą człowiekowi jako naturalne wsparcie zdrowia i dobrego samopoczucia. Zanim rozwinęła się nowoczesna medycyna, były podstawowym źródłem leczenia i profilaktyki. Wiedza o ich działaniu przekazywana była z pokolenia na pokolenie i opierała się na obserwacji przyrody oraz doświadczeniu. Współcześnie zioła nie zastępują leczenia farmakologicznego, ale nadal odgrywają ważną rolę jako uzupełnienie zdrowego stylu życia.

W miniony czwartek mieliśmy okazję uczestniczyć w ciekawym wykładzie o wpływie ziół na zdrowie człowieka, przeprowadzonym przez przedstawicieli zielarskiej firmy.

Działanie ziół wynika z obecności substancji biologicznie czynnych, takich jak olejki eteryczne, flawonoidy, alkaloidy czy garbniki. Związki te wpływają na różne układy organizmu, między innymi układ trawienny, nerwowy, odpornościowy oraz krążenia. W porównaniu do leków syntetycznych zioła działają łagodniej, ale często obejmują szerszy zakres oddziaływania, wspierając równowagę całego organizmu.

Wiele ziół znajduje zastosowanie w łagodzeniu dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Mięta pieprzowa pomaga przy wzdęciach i skurczach jelit, rumianek działa przeciwzapalnie i uspokajająco, a koper włoski wspiera procesy trawienne. Regularne spożywanie naparów z tych roślin może poprawić komfort trawienia i zmniejszyć uczucie ciężkości po posiłkach.

Zioła odgrywają również istotną rolę we wzmacnianiu odporności organizmu. Dzika róża, bogata w witaminę C, wspiera naturalne mechanizmy obronne, lipa pomaga w walce z przeziębieniem dzięki działaniu napotnemu, a czarny bez może łagodzić objawy infekcji. Stosowane profilaktycznie, szczególnie w okresach zwiększonej zachorowalności, mogą wspierać organizm w utrzymaniu dobrej kondycji.

Istotny jest także wpływ ziół na układ nerwowy. Melisa, lawenda czy kozłek lekarski wykazują działanie uspokajające, pomagają redukować stres oraz poprawiają jakość snu. W warunkach długotrwałego napięcia psychicznego mogą stanowić naturalne wsparcie w zachowaniu równowagi emocjonalnej i regeneracji organizmu.

Niektóre zioła znajdują zastosowanie w profilaktyce chorób przewlekłych. Pokrzywa wspiera metabolizm i pracę nerek, ostropest plamisty chroni wątrobę, a czosnek wykazuje korzystny wpływ na układ krążenia. Włączone rozsądnie do codziennej diety mogą wspomagać długofalowe dbanie o zdrowie.

Należy jednak pamiętać, że mimo naturalnego pochodzenia zioła nie są całkowicie pozbawione przeciwwskazań. Niektóre mogą wchodzić w interakcje z lekami lub nie być wskazane przy określonych schorzeniach. Dlatego ich stosowanie powinno być świadome i dostosowane do indywidualnych potrzeb organizmu.

Zioła stanowią wartościowe uzupełnienie zdrowego stylu życia. Ich regularne i rozsądne stosowanie może wspierać zarówno zdrowie fizyczne, jak i psychiczne, przypominając, że troska o organizm często zaczyna się od prostych, naturalnych rozwiązań.

21 stycznia 2026 roku bibliotekarka z Filii nr 3 GBP w Sarnowie odwiedziła trzy grupy przedszkolne w ZSP nr 2 w Sarnowie. Spotkanie odbyło się z okazji Dnia Babci i Dziadka.

Podczas wizyty dzieci z dużym zainteresowaniem wysłuchały opowiadań o babciach i dziadkach. Po wspólnym czytaniu rozmawialiśmy o tym, kim są dziadkowie i jaką rolę odgrywają w życiu dzieci. Przedszkolaki opowiadały, w jaki sposób spędzają czas ze swoimi babciami i dziadkami – o wspólnych zabawach, spacerach, czytaniu książek, pieczeniu ciast oraz opiece i wsparciu, jakie od nich otrzymują.

Rozmowy dotyczyły także tego, za co dzieci najbardziej kochają swoich dziadków, czego się od nich uczą oraz jak mogą okazywać im swoją miłość i wdzięczność – poprzez pomoc, dobre słowo, laurki czy wspólnie spędzony czas. Dzieci chętnie dzieliły się swoimi doświadczeniami i radościami, tworząc ciepłą, pełną życzliwości atmosferę.

Spotkanie było nie tylko okazją do rozwijania zainteresowań czytelniczych, ale również do rozmów o rodzinie, wzajemnym szacunku i budowaniu bliskich relacji międzypokoleniowych.

Podczas ostatnich zajęć Uniwersytetu Dziecięcego, nasi najmłodsi studenci poznali podstawowe informacje dotyczące historii i archeologii. Zajęcia miały na celu pokazanie, w jaki sposób naukowcy odkrywają przeszłość i skąd czerpią wiedzę o dawnych czasach.

Na początku wykładu słuchacze dowiedzieli się, czym zajmuje się historia. Omówiono, że jest to nauka o przeszłości, która bada życie ludzi sprzed wielu lat na podstawie kronik, dokumentów, obrazów i innych źródeł pisanych.

Następnie prowadzący wyjaśnili, kim jest archeolog i na czym polega jego praca. Uczniowie poznali przykłady przedmiotów odnajdywanych podczas wykopalisk, takich jak naczynia, narzędzia czy ozdoby. Zwrócono uwagę na to, że archeolodzy muszą pracować bardzo ostrożnie, aby nie zniszczyć odnalezionych zabytków.

Na zakończenie podkreślono, że historia i archeologia wzajemnie się uzupełniają i razem pomagają lepiej zrozumieć przeszłość. Wykład był ciekawy i pozwolił uczestnikom poszerzyć wiedzę o dawnych czasach oraz pracy naukowców badających historię.

Tlen jest niezbędny do życia człowieka, ponieważ umożliwia produkcję energii w komórkach organizmu. Układ oddechowy odpowiada za pobieranie tlenu z powietrza oraz usuwanie dwutlenku węgla, który jest produktem przemiany materii.

O tych funkcjach oddychania przypomniał nam dr Tomasz Sawczyn, podczas ostatniego wykładu w AKADEMII ZDROWIA, który poświęcony był układowi oddechowemu człowieka.

Powietrze wdychane przez nos jest oczyszczane, ogrzewane i nawilżane. Następnie trafia do płuc, gdzie w pęcherzykach płucnych zachodzi wymiana gazowa. Tlen przenika do krwi, a dwutlenek węgla jest usuwany podczas wydechu.

Tlen bierze udział w oddychaniu komórkowym — procesie, w którym z substancji odżywczych powstaje energia (ATP). Energia ta jest konieczna do pracy wszystkich narządów, w szczególności mózgu, serca i mięśni. Niedobór tlenu prowadzi do osłabienia, zaburzeń koncentracji, a w skrajnych przypadkach do uszkodzeń narządów. Oddychanie jest możliwe dzięki pracy przepony i mięśni międzyżebrowych. Podczas wdechu klatka piersiowa się rozszerza, co powoduje napływ powietrza do płuc. Podczas wydechu powietrze jest usuwane z organizmu.

Prawidłowe oddychanie wpływa na: dotlenienie organizmu, wydolność fizyczną, funkcjonowanie układu nerwowego, ogólne samopoczucie.

Czynniki takie jak brak ruchu, stres czy zanieczyszczenie powietrza mogą pogarszać efektywność oddychania. Układ oddechowy pełni kluczową funkcję w utrzymaniu życia, zapewniając stały dopływ tlenu i usuwanie zbędnych produktów przemiany materii. Prawidłowe funkcjonowanie tego układu jest warunkiem zdrowia i sprawności całego organizmu.

Tak, jak renesansowa Florencja nie była gotowa pomieścić dwóch tak wielkich artystów, jak Leonardo da Vinci i Michał Anioł Buonarroti, tak biblioteka w Psarach nie była przygotowana mentalnie na ten, jakże interesujący wykład Agnieszki Kijas o dwóch genialnych twórcach włoskiego renesansu.

Wykład, który prowadziła autorka wielu biografii znanych malarzy oraz krytyk sztuki Agnieszka Kijas odbył się w miniony czwartek (15.01.2026 r.) w ramach cyklu spotkań ze sztuką. Opowieść o dwóch wielkich geniuszach włoskiego renesansu wywarła niezatarte wrażenie na słuchaczach wykładu, podobnie jak twórczość obydwu mistrzów na historię sztuki.

Renesans lubił wielkie gesty, ale jeszcze bardziej kochał wielkie charaktery. A gdy Florencja – miasto ambicji, marmuru i pychy – stała się areną spotkania dwóch geniuszy, historia sztuki wstrzymała oddech. Oto bowiem naprzeciw siebie stanęli: Leonardo da Vinci i Michelangelo Buonarroti. Dwaj mistrzowie, dwie wizje świata, dwa żywioły, które nie mogły się ze sobą nie zetknąć.

Leonardo był jak woda – płynny, ciekawski, niespokojny. Rozlewał się po nauce, anatomii, inżynierii i malarstwie, nigdy nie spieszył się z finałem. Michał Anioł przypominał ogień – skupiony, gwałtowny, drążący jeden temat aż do bólu. Marmur był jego rozmówcą, a Bóg – surowym redaktorem.

Między artystami iskrzyło. Michał Anioł miał Leonarda za teoretyka – kogoś, kto więcej notuje, niż kończy. Leonardo z kolei widział w rywalu brutalną siłę, pozbawioną subtelności. Ich spotkania bywały chłodne, a słowne uszczypliwości krążyły po Florencji niczym plotki na targu.

A jednak – ironia losu – obaj uczyli się od siebie. Nawet jeśli nigdy by tego nie przyznali. Leonardo podziwiał anatomię Michała Anioła, a Michał Anioł studiował leonardiański ruch i ekspresję.

Leonardo patrzył na człowieka jak na cud natury – skomplikowaną maszynę, w której mięśnie, emocje i światło współgrają w delikatnej harmonii. Michał Anioł widział w nim pole walki ducha z materią. Jego postacie są napięte, jakby za chwilę miały pęknąć pod ciężarem istnienia.

Na początku XVI wieku władze Florencji postanowiły ozdobić Salę Wielkiej Rady w Palazzo Vecchio dwoma monumentalnymi freskami. Temat: wojenne triumfy republiki. Leonardo miał namalować Bitwę pod Anghiari, Michał Anioł – Bitwę pod Casciną. Dwie ściany, dwa temperamenty, jeden moment w historii, który zapowiadał artystyczny nokaut.

Leonardo eksperymentował – jak zawsze. Szukał nowej techniki, która pozwoliłaby mu osiągnąć głębię emocji i ruchu. Technika zawiodła. Fresk zaczął się rozpływać, jakby sam mistrz nie mógł utrzymać własnej wizji w ryzach materii. Michał Anioł, młodszy, ale piekielnie ambitny, przygotował karton pełen napiętych ciał, skręconych torsów i muskularnej furii. Jego dzieło nigdy nie zostało ukończone – los, polityka i kolejne zamówienia pokrzyżowały plany. I tak, paradoksalnie, największy pojedynek renesansu pozostał niedokończony.

Dziś obaj stoją ramię w ramię w panteonie sztuki. Leonardo – uśmiechnięty, tajemniczy, wiecznie niedopowiedziany. Michał Anioł – monumentalny, bezkompromisowy, surowy jak kamień, który kochał. Ich rywalizacja nie wyłoniła zwycięzcy. Wyłoniła epokę.

I może właśnie o to chodziło. Bo gdy spotykają się dwa żywioły, nie chodzi o to, który wygra. Chodzi o to, co po nich zostanie. A po Leonardzie i Michale Aniele została sztuka, która do dziś uczy nas patrzeć głębiej – na obraz, na człowieka i na samych siebie.

My zaś, słuchacze tego pasjonującego wykładu, zostaliśmy bogatsi o nowe, wzruszające emocje, związane z kontaktem ze sztuką najwyższych lotów.

W czwartek, 8 stycznia 2026 r. odbył się zaplanowany wykład pt. „Między tym, co mówię, a tym, co słyszysz – jak uniknąć nieporozumień?”, który wygłosił dr Artur Łacina-Łanowski — doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, mentor, pedagog, a także wieloletni wykładowca studiów licencjackich, magisterskich i podyplomowych. Od lat zajmujący się zagadnieniami komunikacji społecznej i relacji międzyludzkich.

Podczas spotkania prelegent zwrócił uwagę na to, jak ogromną rolę w życiu współczesnego człowieka odgrywa komunikacja interpersonalna. Dzisiejszy świat cechuje się wzmożonym oddziaływaniem ludzi na siebie — podróżujemy szybciej i dalej, żyjemy w coraz gęściej zaludnionych przestrzeniach, a media sprawiają, że niemal nieustannie jesteśmy w kontakcie z innymi. W takim środowisku komunikacja staje się podstawowym narzędziem współistnienia.

Jak podkreślał dr Łacina-Łanowski, uczestniczenie w życiu społecznym odbywa się właśnie poprzez komunikację interpersonalną — gdy jedna osoba, poprzez swoje słowa, gesty i zachowanie, wpływa na drugą. Jej podstawową intencją jest wzajemne oddziaływanie poprzez wymianę znaków słownych i bezsłownych. Komunikacja to zarówno rozmowa twarzą w twarz, jak i przekaz pisemny, kontakt pośredni, komunikacja masowa czy codzienne, pozornie błahe dialogi.

Szczególnie interesującym wątkiem była kwestia nieporozumień, które — paradoksalnie — rodzą się nie z braku komunikacji, lecz z jej nadmiaru i pośpiechu. W świecie, w którym każdy mówi, a mało kto naprawdę słucha, słowa często rozmijają się z intencjami. Gest bywa źle odczytany, ton głosu zinterpretowany opacznie, a cisza uznana za wrogość.

Unikanie nieporozumień wymaga więc nie tylko jasnego formułowania myśli, ale też uważności na drugiego człowieka. Umiejętności zadawania pytań, doprecyzowywania znaczeń i sprawdzania, czy zostaliśmy dobrze zrozumiani. Jak pokazywał wykład, dobra komunikacja to nie monolog, lecz taniec dwóch wrażliwości — słowa jednej osoby nabierają sensu dopiero w uchu drugiej.

Nic dziwnego, że spotkanie wzbudziło duże zainteresowanie uczestników, co było widoczne w ożywionej rozmowie z wykładowcą. Pytania, komentarze i refleksje płynęły swobodnie, potwierdzając, że temat komunikacji dotyka każdego z nas — bo wszyscy, każdego dnia, próbujemy być zrozumiani.

W miniony czwartek w naszej bibliotece zrobiło się wyjątkowo ciepło – i nie chodziło wyłącznie o aromat kawy unoszący się w powietrzu. Wszystko za sprawą kolejnej odsłony Kawiarenki Literackiej, która tym razem poświęcona była tematyce Świąt Bożego Narodzenia.

Kawiarenka Literacka to spotkanie, podczas którego zaproszeni goście dzielą się fragmentami swoich ulubionych utworów literackich. Czytane teksty stają się pretekstem do zatrzymania się na chwilę, do refleksji i wspólnego przeżywania słowa pisanego. Tym razem literatura otuliła uczestników świątecznym nastrojem – pełnym wzruszeń, nostalgii i cichej radości.

Zanim doszło do prezentacji literatury, w świąteczny nastrój wprowadził uczestników Amatorski Teatr „Wszystko przed mami” ze Strzyżowic pod kierunkiem Ewy Pawik, który zaprezentował publiczności oryginalne jasełka na ludową nutę.

Podczas spotkania wybrzmiały fragmenty utworów, które przywoływały atmosferę Bożego Narodzenia: domowe ciepło, bliskość drugiego człowieka, wspomnienia z dzieciństwa oraz nadzieję, którą niosą ze sobą grudniowe dni. Każdy z czytających wnosił do wspólnej przestrzeni własną wrażliwość i osobistą interpretację świątecznej literatury, tworząc mozaikę głosów i emocji.

Czytali dla nas: Beata Polaniecka, Anna Gwiazda, Dorota Pronobis, Danuta, Kołacz, Halina Mazur, Helena Warczok, Łukasz Kwaśny i Krzysztof Dulko.

Kameralna atmosfera sprzyjała skupieniu i uważnemu słuchaniu. Literatura stała się tu nie tylko sztuką, ale i mostem łączącym ludzi – pozwalającym na chwilę wyciszenia w przedświątecznym pośpiechu. Był to czas, w którym słowo miało wagę, a cisza pomiędzy zdaniami mówiła równie wiele, co same teksty.

Świąteczna Kawiarenka Literacka to wieczór, który na długo pozostanie w pamięci uczestników jako literacki przystanek w drodze do Świąt Bożego Narodzenia.

W środowe popołudnie, 17 grudnia 2025 roku, Gminna Biblioteka Publiczna w Psarach zamieniła się w galerię pełną barw, symboli i świątecznych skojarzeń. Wszystko za sprawą spotkania pt. „Święta jak z obrazka”, które poprowadziła Agnieszka Kijas – krytyk sztuki i autorka wielu książek o sztuce.

Prelegentka zabrała uczestników w inspirującą podróż przez motywy bożonarodzeniowe obecne w malarstwie wybitnych artystów: Zofii Stryjeńskiej, Vincenta van Gogha, Salvadora Dalego oraz Edvarda Muncha. Każdy z twórców stał się osobnym przystankiem tej opowieści – od ludowej, pulsującej rytmem tradycji wizji Stryjeńskiej, przez emocjonalną intensywność van Gogha, aż po niepokojącą symbolikę Muncha i surrealistyczne spojrzenie Dalego.

Spotkanie miało charakter nie tylko wykładu, ale i dialogu. Uczestnicy z zainteresowaniem słuchali interpretacji dzieł, odkrywając, że święta w sztuce to nie zawsze choinka i anioły, lecz także stan ducha, napięcie emocji i próba uchwycenia tego, co niewyrażalne. Agnieszka Kijas z lekkością i pasją łączyła historię sztuki z refleksją nad współczesnym odbiorem obrazów, zachęcając do uważnego patrzenia i własnych interpretacji.

Wydarzenie zgromadziło miłośników sztuki, kultury i świątecznego nastroju, którzy tego popołudnia znaleźli w bibliotece coś więcej niż wiedzę – chwilę zatrzymania i estetycznej zadumy. Spotkanie „Święta jak z obrazka” udowodniło, że sztuka potrafi być mostem między tradycją a nowoczesnością, a biblioteka – miejscem żywego dialogu i inspiracji.